DIE MACHEN LANGE BEINE

Tun Sie es den internationalen Modeprofis gleich und verlängern Sie Ihre Beine optisch auf Model-Länge – mit 15 klugen Styling-Tricks

Клиника Кнаппшафт Дортмунд

admin, · Kategorien: Allgemein · Schlagwörter: , , ,

Германия: Дортмунд

11 июля 1958

Андреас Шлютер

13

900

463

Am Knappschaftskrankenhaus 1 44309 Dortmund, Deutschland

Клиника Кнаппшафт Дортмунд (нем. Knappschaftskrankenhaus Dortmund) — одна из крупнейших клиник Дортмунда. Расположена в районе Бракель. Обладая вместительностью в 463 койко-места, клиника ежегодно обслуживает 60 тысяч амбулаторных и 19 тысяч стационарных пациентов. Является академической клиникой для Рурского Университета в г. Бохум.

Расположенная в Рурской области (нем. Ruhrgebiet) клиника Кнаппшафт была первоначально создана для медицинского обслуживания местных горнорабочих. Планирование строительства больницы относится ещё ко временам Первой мировой войны, когда в 1913 году Союз горняков принимает решение о начале строительства десяти больниц с общей вместимостью в 300 человек, одна из которых должна была располагаться в Дортмунде. Но Первая мировая война, как, впоследствии, и Вторая помешали реализации проекта. И лишь в 1949 году, когда Страховая касса Союза горняков (нем where to buy stainless steel water bottles.&nbsp 2 liter glass water bottle;Knappschaft Krankenkasse) запускает капитальное строительство больницы в части Дортмунда — Бракель 90s football jerseys, идея была возобновлена. В начале 1955 года была готова первая постройка, и уже 11 июля 1958 года клиника была открыта water bottle for running handheld.

1 апреля 2010 г. Клиника Кнаппшафт Дортмунд объединилась с Клиникой у Парка в Люнен-Брамбауер в союз Клиникум Вестфален. 1 января 2013 г. к союзу присоединилась клиника Гельмиг (нем. Hellmig-Krankenhaus Kamen) в городе Камен.

Медицинское обслуживание Клиники Кнаппшафт Дортмунд осуществляется в 13 специализированных отделениях и 10 центрах. Среди них:

Наряду с обязательной для всех клиник в Германии KTQ-сертификацией, академический центр Дортмунд проходит добровольные сертификации для подтверждения качества медицинского обслуживания. В клинике сертифицированы:

Władimir Goworow

admin, · Kategorien: Allgemein · Schlagwörter: , , ,

Władimir Leonidowicz Goworow (ros. Robert Jacobsenadmin, · Kategorien: Allgemein · Schlagwörter: , ,

Robert Julius Tommy Jacobsen (født 4. juni 1912 i København, død 26. januar 1993 i Taagelund) var en dansk kunstner, som var autodidakt som skulptør og grafiker. Jacobsen er repræsenteret med kunstværker, herunder skulpturer, på museer og offentlige pladser over hele verden.

Jacobsen tilhørte gruppen af abstrakte kunstnere omkring den parisiske galleriejer Denise René. Jacobsen boede i Frankrig indtil 1969 og var professor ved Akademie der Bildenden Künste München (1962-82) og ved Det Kongelige Danske Kunstakademi i København (1976-1983). Han døede i 1993 på sit landsted i Taagelund ved Egtved. Hans første skulpturer er i træ og sten – men fra 1949 arbejdede Robert Jacobsen med jernskulpturer. Robert Jacobsen arbejdede tæt sammen med svigersønnen Bernard Léauté, som også var med i skabelsen af skulpturerne i Tørskind Grusgrav.

I 1983 udnævntes Jacobsen til Kommandør af Dannebrog.

Sideløbende med CoBrA-malerne samledes en gruppering i dansk kunst i perioden 1947-50 sig om et geometrisk abstrakt udtryk sock wholesalers australia. der var stimuleret af grænseoverskridende kontakter og etableringen af et internationalt kunstnerisk miljø. Sommeren 1947 rejste Robert Jacobsen og maleren Richard Mortensen til Paris for at bosætte sig og arbejde i det danske kunstnerhus i Suresnes, hvor disse kunstner i løbet af 1950’erne blev centralt placeret hos en af periodens mest markante gallerister og fortalere for den konkrete kunst: Denise Rene i Paris.

I København i år 1948 etablerede udstillingsfællesskabet Linien II sig omkring kunstnere som Ib Geertsen, Richard Winther, Bamse Kragh-Jacobsen og Albert Mertz en række kunstudstillinger cheap dress socks. Som gæster på de første udstillinger deltog såvel Richard Mortensen, Robert Jacobsen som internationale kunstnere fra kredsen omkring Galerie Denise Rene: Jean Dewasne, Jean Deyrolle og Serge Poliakoff.

De konkrete kunstnere definerede sig som en modreaktion til CoBrA, hvor der blandt andet i forordet til Linien II’s udstilling i 1948 blev proklameret, citat:

Robert Jacobsens skulpturer kan ses i Danmark i blandt andet Egtved water bottle for running handheld, „Landskabsskulptur“, i Tørskind Grusgrav, Louisiana (Humlebæk), Esbjerg Kunstmuseum, Kunstmuseet Trapholt (Kolding), Nordjyllands Kunstmuseum, i København på Ny Carlsberg Glyptotek, Statens Museum for Kunst, og på Axeltorv, „De syv aksler“, og Aarhus Kunstmuseum.

For det franske postvæsen skabte Jacobsen i anledning af det dansk-franske kulturår 1987-88 et frimærke Hommage à Léon Degand.

Robert Jacobsen repræsenteret i udlandet på følgende museer:

Robert Jacobsen har blandt andet været Professor og modtog flere æresbevisninger og priser.

Hampton Roads Rhinos

admin, · Kategorien: Allgemein · Schlagwörter: , ,

The Hampton Roads Rhinos were a potential National Hockey League expansion team that was to begin play in the late-1990s in Norfolk, Virginia. The franchise would have been under the ownership of George Shinn and play in a proposed $142 million arena to be constructed in Downtown Norfolk. After making a push to sell season tickets and reaching an agreement in principle to construct the arena, the NHL rejected the Norfolk bid for an expansion franchise in February 1997. By the following May, the prospect of a NHL franchise calling the Hampton Roads home ended with the relocation of the Hartford Whalers to Raleigh, North Carolina.

The prospect of attracting a NHL franchise to Norfolk was initially explored in the early 1990s. A NHL franchise became the best option in attracting a professional sports team to the region based on its lower expansion fee (approximately $50 million in 1994) and the success of the Hampton Roads Admirals of the East Coast Hockey League (ECHL) during the late 1980s and early 1990s. In November 1994, the Hampton Roads Sports Authority released a report indicating the region could support a NHL franchise and that in order to attract one a 20,000 seat arena would have to be constructed as both the Norfolk Scope and Hampton Coliseum were too small to host a NHL team water bottle for running handheld.

By 1996 George Shinn, owner of the then Charlotte Hornets of the National Basketball Association (NBA), indicated that he was looking to the Hampton Roads as a potential location for a NHL expansion team. Shinn met several times with local officials and indicated that he was looking at both Norfolk and Raleigh

Fútbol Club Barcelona Home XAVI 6 Jerseys

Fútbol Club Barcelona Home XAVI 6 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, North Carolina as potential cities to develop an expansion bid. Shinn indicated that if awarded as franchise it would be called the Rhinos with the team colors being teal, purple and blue. On November 1, 1996, Shinn officially submitted an application to the NHL for one of the four expansion franchise slots to play in Norfolk. At the time of application the Hampton Roads was the largest metropolitan area in the United States without a major professional sports franchise and was in competition with Atlanta, Houston, Nashville, Columbus, Hamilton, St. Paul, Oklahoma City and Raleigh for a franchise. At this time Shinn also indicated if an expansion franchise was not awarded to the city, he would look to relocate an existing franchise to Norfolk if an arena was constructed and season ticket sales were positive. Following the announcement of the bid, Shinn initiated a season ticket drive with the stated goal of selling 10,000 with deposits of $100 per ticket. Although season ticket sales only reached 5,160 sold of the stated goal of 10,000 by January 1997, Rhinos officials remained optimistic about their chances of securing an expansion franchise.

With an agreement in principle for the construction of an arena, Shinn and the Rhinos ownership met with Gary Bettman and other NHL officials in New York to make their official pitch for one of the expansion franchises. Leaving the meetings, once thought to be a long shot, some present for the Rhinos‘ presentation stated Hampton Roads had moved up as the fourth option for expansion with Columbus. Furthermore, Hartford Whalers owner Peter Karmanos, Jr. was so impressed with the presentation that he stated he would now consider moving the franchise to Norfolk if an expansion franchise was not awarded for the 1997-98 season. However, on February 19, 1997, the NHL turned down Shinn’s bid to bring a franchise to Norfolk. The league stated the region’s East Coast location, lack of political unity and relatively small size as being the factors leading to the league rejecting the Norfolk bid. Although Shinn indicated he would move an existing franchise if not granted an expansion franchise, the Whalers relocated to Raleigh and became the Carolina Hurricanes in May 1997. The ability to attract an NHL team to Norfolk ended with this relocation as the Hurricanes would be in too close proximity to a Norfolk franchise.

In November 1996, Shinn announced that his preferred site for an arena would be in Downtown Norfolk between the Norfolk Scope and the MacArthur Center. The location was selected over a site adjacent to Harbor Park and one adjacent to Regent University in Virginia Beach due to its central location within the greater Hampton Roads region. The final location for the proposed arena was to be in the block bound by St. Paul’s Boulevard, Monticello and Brambleton Avenues, and would require the demolition of a then Howard Johnson hotel. In January 1997, Shinn and area leaders came to an agreement as to how to finance construction of the arena.

The proposed facility would have had seating for approximately 20,000 spectators and a parking garage for 1,000 vehicles at a cost of an estimated $143 million and be under the ownership of the Hampton Roads Sports Facility Authority. Its construction costs would come from the sale of 30-year municipal bonds issued by the Hampton Roads Sports Facility Authority with an estimated annual debt payment of $8.8 million. The payments would come from a combination of taxes generated by the arena (estimated at $4.8 million), contributions from area localities ($2.3 million), rent from the Rhinos ($1 million) and arena naming rights ($700,000). The area localities contributing to the debt payment on the arena included the cities of Virginia Beach, Norfolk, Chesapeake, Portsmouth, Suffolk, Newport News, Hampton, Poquoson, Williamsburg and Franklin, and counties of Isle of Wight, York, Gloucester, Southampton and James City.

In mid-January, the Hampton Roads Partnership announced construction of the arena would generate an annual profit of $777,000. However by the end of the month, all of the respective mayors and county commissioners determined that votes would be delayed relevant to financing arena construction until the NHL awarded the Hampton Roads an expansion franchise. By mid-February the Virginia General Assembly passed legislation allowing for some of the sales tax generated by the proposed arena to be used in debt repayment. With the league rejecting the Norfolk expansion bid modern glass water bottle, the proposed arena was not constructed.

Uniwersytet Śląski w Katowicach

admin, · Kategorien: Allgemein · Schlagwörter: , , ,

Uniwersytet Śląski w Katowicach – polski uniwersytet w Katowicach; powstał 8 czerwca 1968 roku jako dziewiąta tego typu placówka w kraju.

Starania o utworzenie uniwersytetu na polskiej części Górnego Śląska okresu międzywojnia XX w. stanowią proces złożony, którego początek należy datować na 1921 rok. Pierwsza inicjatywa powołania w województwie śląskim AD 1921 uczelni należała do ks. bpa Stanisława Adamskiego oraz Wojciecha Sosińskiego, posłów na Sejm Ustawodawczy. Z wnioskiem ustawodawczym nr 2455 z dnia 3 lutego 1921 r. na forum parlamentarnym wystąpili posłowie m.in.: ks. dr Władysław Chrzanowski, ks. Dachowski, ks uniform designer football. Kaczyński, ks. Hałko, W. Sosiński i inni z Chrześcijańsko-Narodowego Stronnictwa Pracy. Zgłoszenie wniosku o przygotowanie założenia w województwie śląskim uniwersytetu i politechniki nie miało jednak szans na realizację, przede wszystkim z powodu niedoboru personelu naukowo-dydaktycznego.

Myśl o utworzeniu w województwie śląskim tego typu placówki pojawiła się ponownie pod koniec lat 20 XX w.. Potrzeba stworzenia w Katowicach instytucji, która m.in. podnosiłaby kwalifikacje nauczycieli szkół powszechnych i średnich zaowocowała powołaniem w 1928 roku Instytutu Pedagogicznego w Katowicach. Z czasem planowano przekształcenie ośrodka na uniwersytet, ambitnych założeń nie udało się jednak wtedy urzeczywistnić. Pierwotnie program studiów w Instytucie obejmował głównie przedmioty pedagogiczne, w miarę upływu czasu oferta edukacyjna poszerzała się o studia: historyczne, polonistyczne, przyrodnicze, geograficzne i matematyczno-fizyczne. Poza działalnością dydaktyczną, Instytut angażował się w prace naukowo-badawcze oraz wydawnicze. Wybuch II wojny światowej przerwał rozwój katowickiego ośrodka dydaktycznego, jednak już w marcu 1945 roku rozpoczęto działania zmierzające do jego reaktywacji.

Instytut Pedagogiczny w Katowicach nie posiadał uprawnień szkoły wyższej, a potrzeba powołania do życia instytucji zaspokajającej nie tylko potrzeby edukacyjne województwa śląskiego, ale również pełniącej funkcję ogniska polskiej kultury była nadal żywa. Z tego też powodu ponownie podjęto starania o utworzenie w Katowicach uniwersytetu. W maju 1945 roku powstał Obywatelski Komitet Przygotowawczy Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Efektem pracy Komitetu był Memoriał w sprawie założenia Uniwersytetu w województwie śląsko-dąbrowskim szeroko uzasadniający postulat utworzenia Uniwersytetu Śląskiego nalgene water bottles. „Komitet ten wypracował konkretny plan organizacyjny, kadrowy, lokalowy i gospodarczy”. Wbrew oczekiwaniom i nadziejom, ówczesne warunki społeczno-polityczne nie były sprzyjające dla tej inicjatywy.

W 1946 powołano Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Katowicach. W 1947 została jednak przeniesiona do Łodzi decyzją władz państwa (w 1956 włączona w skład UŁ). W 1950 roku powołano do życia Państwową Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Katowicach, która zajęła miejsce likwidowanego ostatecznie Instytutu Pedagogicznego w Katowicach. W ten sposób PWSP w Katowicach – pierwotnie utworzona w 1946 roku wznowiła swą działalność na terenie Katowic, a jej rektorem został prof. Józef Pieter. Pierwsze lata funkcjonowania uczelni były trudne, jednak późniejszy okres przyniósł znaczny rozkwit uczelni; PWSP w Katowicach uzyskała pełnię praw akademickich, stworzono kilka kierunków studiów humanistycznych.

W latach 50 XX w. na nowo odżyły nadzieje związane z utworzeniem w woj. śląskim wyższej uczelni humanistycznej. W 1957 roku na łamach tygodnika „Przemiany” prof. Józef Pieter pisał: „W ramach zasadniczej rewizji naszego szkolnictwa wyższego miejsce poczesne powinna znaleźć stara i zaniedbana, lecz wciąż aktualna, sprawa uniwersytetu dla okręgu górnośląskiego; sprawa Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Aktualna jest ona nieledwie od chwili przyłączenia Górnego Śląska do Polski, to jest od roku 1921. […]
Największe w Polsce, około trzymilionowe skupisko ludności Górnego Śląska powinno mieć swoją wszechstronną uczelnię akademicką w postaci uniwersytetu. Nie mając jej, ludność Śląska jest w sposób jawny pokrzywdzona. […]
Kilka wyższych szkół już jest, to prawda, lecz jako uczelnie zawodowe mają one niewielkie szanse rozwoju […]. Uniwersytet to nie jest po prostu wieloliczbowa szkoła zawodowa. Jest to i być powinien – najbardziej twórczy ośrodek nauki i kultury, ośrodek intelektualny z najlepszymi warunkami do pracy badawczej […]. Takiego właśnie ośrodka naukowego Śląsk Górny żąda dla siebie ze względów kulturalnych i politycznych […]”.

Tymi słowami, w artykule Kiedy Uniwersytet w Katowicach?, ówczesny rektor PWSP w Katowicach upominał się o utworzenie w stolicy województwa wyższej szkoły humanistycznej. Kwestię tę podnosił również publicysta Stowarzyszenia PAX Szczepan Balicki. W artykule zatytułowanym Dziś Śląsk czeka na uniwersytet pisał: „Sieć wyższych uczelni już na pierwszy rzut oka wykazuje rażąca niesprawiedliwość polegającą na tym, że najludniejsze województwo, tj. katowickie, pozbawione jest uniwersytetu. Sprawa ta urosła do rangi poważnego problemu […]. Stworzono Politechnikę, Akademię Medyczną, W(yższą) S(zkołę) P(edagogiczną). Lecz na uniwersytet zabrakło tchu…”.

W czerwcu 1962 roku podjęto efektywne próby zainstalowania Filii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie w Katowicach, było to przełomowe wydarzenie dla inicjatywy tworzenia uniwersytetu. Początkowe plany uruchomienia w Katowicach zamiejscowych studiów humanistycznych uległy znacznej modyfikacji, ostatecznie otworzono kierunki matematyczne, fizyczne, nauki chemiczne? oraz studia prawnicze. Stanowisko prorektora do spraw Filii UJ objął prof. Kazimierz Popiołek. Ciągle żywa potrzeba utworzenia samodzielnego ośrodka uniwersyteckiego w miarę upływu czasu nabierała bardziej realnych kształtów, między innymi dzięki koncepcji połączenia dwóch uczelni – Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Katowicach i Filii UJ w Katowicach. Rozmowy prowadzone z Ministerstwem Oświaty i Szkolnictwa Wyższego zaowocowały opracowaniem perspektyw rozwoju katowickiego ośrodka uniwersyteckiego, docelowo otwarcie uczelni przewidywano w roku 1975.

Ostatecznie decyzja Rady Państwa PRL w sprawie powołania uniwersytetu zapadła w 1968 roku, w Projekcie połączenia Wyższej Szkoły Pedagogicznej z Filią Uniwersytetu Jagiellońskiego możemy przeczytać: „[…] 3. Wnioskuje się, aby przed rozpoczęciem nowego roku akademickiego 1968/1969 do miesiąca września 1968 r. połączonym uczelniom Filii UJ i WSP nadać nazwę »UNIWERSYTET ŚLĄSKI W KATOWICACH«”. Na stanowisko rektora nowej uczelni powołany został prof. Kazimierz Popiołek, uroczysta inauguracja pierwszego roku akademickiego odbyła się 1 października 1968 roku. Uczelnia rozpoczęła działalność licząc 5724 studentów (na studiach dziennych, wieczorowych i zaocznych) kształcących się na czterech wydziałach:
1. Humanistycznym,
2. Matematyki, Fizyki i Chemii,
3. Prawa i Administracji,
4. Wychowania Technicznego water bottle for running handheld.

Od rozpoczęcia działalności jako uniwersytet w 1968 do 2009 studia na tej uczelni ukończyło około 141 tysięcy absolwentów, w tym ponad 75 tysięcy po studiach dziennych.

Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities ze stycznia 2013, opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 7 miejsce w Polsce wśród uniwersytetów, a na świecie 645 pośród wszystkich typów uczelni football turf socks.

Od 22 lutego 1983 roku w strukturze uczelni działa również Uniwersytet Trzeciego Wieku, który funkcjonuje dzięki współpracy z innymi uczelniami w Katowicach: SUM, AMuz., ASP oraz AWF[potrzebny przypis].

Siedziba władz uczelni i większości wydziałów znajduje się w Katowicach. Pozostałe wydziały i inne jednostki dydaktyczne uczelni zlokalizowane są w innych miastach województwa śląskiego: Cieszynie, Chorzowie i Sosnowcu. Od października 2001 r. do 30 września 2013 r. w Rybniku, Uniwersytet Śląski w Katowicach współtworzył razem z Uniwersytetem Ekonomicznym w Katowicach oraz Politechniką Śląską kampus akademicki zwany Zespołem Szkół Wyższych. Do 2009 roku w Jastrzębiu Zdroju funkcjonował Ośrodek Dydaktyczny Uniwersytetu Śląskiego, początki tej jednostki dydaktycznej sięgają 1998 roku.

Wysoki poziom badań naukowych potwierdzają m.in. kategorie jednostek przyznane przez ministra nauki i szkolnictwa wyższego w ocenie parametrycznej jednostek naukowych oraz przyznanie statusu KNOW Centrum Studiów Polarnych, w którym jednostką wiodąca jest Wydział Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego. W konkursie ogłoszonym przez ministra nauki i szkolnictwa wyższego Centrum uzyskało status Krajowego Naukowego Ośrodka Wiodącego (KNOW) w obszarze nauk przyrodniczych w dziedzinie nauk o Ziemi na okres od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2018 r. [potrzebny przypis] O status KNOW mogą ubiegać się m.in. jednostki prowadzące badania naukowe na najwyższym poziomie oraz zapewniające wysokiej jakości kształcenie.

Uniwersytet Śląski w Katowicach jest stroną ponad 250 międzynarodowych umów, dzięki którym możliwa jest wymiana studentów i kadry naukowo-dydaktycznej, a także prowadzenie wspólnych badań naukowych. Jednocześnie uczelnia aktywnie uczestniczy w międzynarodowych programach edukacyjnych i badawczych, należy również do międzynarodowych organizacji akademickich, w tym m.in.: IAU, CRE, AUDEM, IAUP, CBUR[potrzebny przypis].

Kazimierz Popiołek (1968–1972) • Henryk Rechowicz (1972–1980) • Sędzimir Klimaszewski (1980–1981) • August Chełkowski (1981–1982) • Sędzimir Klimaszewski (1982–1990) • Maksymilian Pazdan (1990–1996) • Tadeusz Sławek (1996–2002) • Janusz Janeczek (2002–2008) • Wiesław Banyś (2008–2016) • Andrzej Kowalczyk (od 2016)

Puma Fußballschuhe Steckdose | Kelme Outlet

MCM Rucksack | Kelme | maje dresses outlet| maje dresses for sale

kelme paul frank outlet new balance outlet bogner outlet le coq sportif outlet schlanke straffe Beine Overknee-Stiefeln