DIE MACHEN LANGE BEINE

Tun Sie es den internationalen Modeprofis gleich und verlängern Sie Ihre Beine optisch auf Model-Länge – mit 15 klugen Styling-Tricks

Miroslav Bičanić

admin, · Kategorien: Allgemein · Schlagwörter: , , ,

Miroslav Bičanić (ur. 29 października 1969 w Osijeku) – chorwacki były piłkarz, występujący na pozycji środkowego pomocnika, z konieczności ustawianego na lewej stronie. Obecnie pracuje jako dyrektor sportowy w klubie NK Osijek. Wcześniej zdał egzamin na trenera na Akademii Wychowania Fizycznego w Zagrzebiu, jednak nie trenował jeszcze żadnej drużyny. Bičanić rolę sportowca łączy także z rolą polityka – startował w wyborach do Regionalnego Parlamentu Chorwackiego (chor. Hrvatski sabor) z ramienia Chorwackiej Partii Ludowej (Hrvatska narodna stranka). Atrybuty fizyczne zawodnika z czasów

Seattle Sounders FC Home ANY NAME 00 Jerseys

Seattle Sounders FC Home ANY NAME 00 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, kiedy zawodowo grał w piłkę nożną wynoszą 185 cm i 78 kg. Bičanić posługuje się językiem chorwackim, chińskim, hebrajskim i niemieckim.

Karierę zaczynał w zespole NK Osijek w którym już jako junior grał od roku 1985. Okres debiutu Bičanicia w ligowej piłce przypadał na rozpad Jugosławii i powstanie odrębnego państwa – Chorwacji. Bičanić załapał się w ostatniej chwili na końcowy sezon rozgrywek ligi jugosłowiańskiej wraz z zespołem NK Osijek. W sezonie 1990/1991 nie zadebiutował jednak w pierwszym składzie ani razu. NK Osijek zajął 9 miejsce z 32 punktami na koncie na 19 zespołów. Po proklamowaniu przez Chorwację i Słowenię niepodległości, państwa te utworzyły swoje federacje piłkarskie oraz swoje rozgrywki ligowe – rozgrywki ligowe w Chorwacji nosiły nazwę Prva HNL. NK Osijek został zgłoszony do pierwszego rozgrywanego sezonu 1991/1992, gdzie wypadł bardzo dobrze, zdobywając trzecie miejsce w lidze, za Hajdukiem Split i zespołem NK Zagreb. Bičanić wystąpił w lidze 13 razy, zdobywając 2 gole, a swój debiut w lidze Bičanić zaliczył w meczu 2 kolejki rozgrywanym 15 września 2001 w Šibeniku przeciwko zespołowi HNK Šibenik. Osijek wygrał ten mecz 2:0. Na swoje premierowe trafienie, czekał tylko 6 kolejek, zdobył gola na 3:0 w wygranym 4:0 spotkaniu z Zadarkomercem Zadar.

W następnym sezonie, 1992/1993 talent Bičanicia zauważyli włodarze zespołu NK Zagrzeb i zawodnik podpisał kontrakt z zespołem ze stadionu Kranjčevićeva. NK Zagrzeb zajął 3 miejsce w lidze za zespołem Croatia Zagrzeb i Hajdukiem Split. Nie powiodło się także w nowo zainicjowanych rozgrywkach Pucharu Chorwacji, gdzie „Pjesnici” przegrali już w 1/4 finału z HNK Šibenik, u siebie przegrywając 2:3 i na wyjeździe remisując 1:1. Bičanić wystąpił w pierwszym zespole NK Zagrzeb 25 razy, ale nie udało mu się zdobyć żadnego gola. Zarząd NK Zagrzeb postanowił nie przedłużać kontaktu z Bičaniciem i zawodnik wrócił do zespołu NK Osijek.

Sezon 1993/1994 NK Osijek zakończyło na zaskakująco niskim, bo dopiero ósmym miejscu w końcowej klasyfikacji. Zespół spisywał się słabo, ale para środkowych pomocników, Miroslav Bičanić i Dragan Vukoja spisywali się nader dobrze. Dragan Vukoja był przyjacielem Bičanicia od najmłodszych lat, razem grali w zespole NK Osijek, a później także w chińskich zespołach Qingdao i Sichuan. W tym sezonie Bičanić brylował strzelecką dyspozycją – w 29 spotkaniach strzelił aż 9 goli, co jednak przy wyśmienitym wyniku króla strzelców ligi chorwackiej z tego sezonu – Gorana Vlaovicia czyli 29 golach, nie jest olśniewającym wynikiem. Bičanić pozostał w Osijeku także w sezonie 1994/1995, kiedy to zespół zajął bardzo wysokie, trzecie miejsce w lidze i zakwalifikował się do rozgrywek Pucharu UEFA. Tam jednak spisali się fatalnie odpadając w rundzie eliminacyjnej po porażkach ze słowacką drużyną Slovan Bratysława 0:4 w Bratysławie i 0:2. Dobrze spisali się w Pucharze Chorwacji, w którym odpadli dopiero w półfinale z Croatią Zagrzeb, ulegając na Maksimirze 0:2 i na Gradskim vrcie przegrywając 1:2. Wcześniej Osijek wyeliminował po porażce 1:3 i zwycięstwie 4:0 HNK Dubrovnik i HNK Rijeka po dwóch remisach 1:1 i serii rzutów karnych, wygranych przez „Osjeckich” 4:2. Warto zauważyć, że trzecią jedenastkę pewnie wykorzystał Bičanić. Następny sezon rozpoczął w Izraelu ze względu na nieporozumienia z włodarzami klubu. Bičanić nie wrócił już do klubu w roli zawodnika goalkeeper gloves sells, ale do dziś pozostaje jednym z najlepszych zawodników w historii klubu, a „Bičo” bardzo dobrze zapisał się w pamięci kibiców NK Osijek zwanych „Kohorta”. Łącznie w tym sezonie Bičanić pojawił się na boisku 24 razy i czterokrotnie pokonał golkipera rywali.

Bičanić podpisał kontrakt z izralskim zespołem Hapoel Hajfa. Hapoel w końcowej klasyfikacji uplasował się na czwartym miejscu w tabeli i został zgłoszony przez izraelską federację piłki nożnej do rozgrywek Pucharu Intertoto. W Pucharze Izraela Hapoel odpadł w 1/8 finału w meczu przeciwko Maccabi Tel Awiw przegranym 0:1. Bičanić ze względu na długotrwałą kontuzję mięśnia dwugłowego uda nie zagrał jednak ani razu. Kiedy wyzdrowiał został wypożyczony do niemieckiego klubu MSV Duisburg.

Bičanić został wypożyczony przez klub do niemieckiego klubu MSV Duisburg, gdzie grał wraz ze swoim rodakiem, Tomislavem Ercegiem. Zespół spisywał się dobrze i sezon 1996/1997 zakończył na wysokim jak na możliwości klubu, 9 miejscu w Bundeslidze. W Pucharze Niemiec zespół z Duisburga odpadł w 1/8 finału przegrywając w rzutach karnych z drużyną Energie Cottbus 4:5. Po regulaminowym czasie był remis 2:2. Bičanić wystąpił w pierwszym składzie 14 razy, zdobywając 1 gola. Swojego jedynego gola w Bundeslidze zdobył w wygranym przez MSV spotkaniu przeciwko 1. FC Köln. MSV zwyciężyło wtedy 3:0, a Bičanić strzelił gola na 3:0, w 89 minucie. Po zakończeniu wypożyczenia w Duisburgu, wrócił do Izraela do swojego poprzedniego zespołu czyli Hapoel Hajfa.

Sezon 1997/1998 był dla Bičanicia był dużo bardziej udany, zarówno pod względem wyników sportowych, jak i pod względem liczby występów w pierwszym składzie. Hapoel Hajfa zajął trzecie miejsce w lidze i został zgłoszony przez izraelską federację do rozgrywek Pucharu Intertoto. Bičanić wystąpił w 27 meczach w pierwszym składzie, zdobywając 6 goli i wydatnie przyczyniając się do dobrej dyspozycji zespołu w tym sezonie. Miroslav Bičanić odszedł jednak i rozwiązał kontrakt z zespołem w wyniku tego, że zawodnik nie mógł zaaklimatyzować się w Izraelu. Co ciekawe, inny Chorwat występujący w tym czasie wraz z Bičaniciem w zespole, Giovanni Rosso, nie miał takich problemów i trzy lata później otrzymał obywatelstwo izraelskie. Zawodnik po raz kolejny zdecydował się na wyjazd do Niemiec, gdzie podpisał kontrakt z zespołem Hansa Rostock. Warto zauważyć hydration belt canada, że gol zdobyty w wygranym spotkaniu przeciwko późniejszemu mistrzowi kraju, Maccabi Tel Awiw został uznany w głosowaniu izraelskich klubów za drugą najładniejszą bramkę sezonu. Bičanić uderzył z odległości 25 m z woleja po pięknym podaniu Moshe Glama.

Na początku sezonu 1998/1999 Bičanić długo nie mógł znaleźć pracodawcy, jednak tuż przed rozpoczęciem sezonu podpisał kontrakt z niemiecką drużyną Hansa Rostock. Po bardzo dobrym sezonie, oczekiwania wobec zespołu były dużo większe, lecz drużyna nie sprostała postawionemu przez zarząd zadaniu uplasowania się drużyny w końcowej klasyfikacji w górnej połówce sezonu i zajęła dopiero trzynaste miejsce. Nie udało się także w Pucharze Niemiec, gdzie drużyna odpadła w rozgrywanym w Bremie spotkaniu przeciwko Werderowi Brema po meczu przegranym 2:3. W wyniku tego, że drużyna nie zrealizowała zadań postawionych przez zarząd, trener Frank Pagelsdorf od lat związany z zespołem z Rostocka zarządził prawdziwą rewolucję w składzie, a na pierwszy ogień przy zwolnieniach poszedł Bičanić, który i tak zagrał tylko w 4 spotkaniach pierwszego składu, nie zdobywając żadnego gola. Trzy z czterech meczów, w których zagrał w Hansie Bičanić, rozpoczynane były przez niego na ławce rezerwowych. Po rozwiązaniu kontraktu z Hansą, zawodnik po raz kolejny wrócił do Izraela, gdzie podpisał kontrakt z zespołem Hapoel Beer Szewa.

Bičanić swoich występów w drugoligowym Hapoelu Beer Szewa nie może zaliczyć do udanych. W wyniku długotrwałej kontuzji, a także nieufności trenera, Bičanić nie wystąpił tylko dwa razy w składzie Hapoelu, zdobywając 1 gola, w spotkaniu z zespołem Hapoel Cafririm Holon, które Hapoel zremisował 1:1. Bičanić wytrzymał w Hapoelu do końca rozgrywek, gdzie zespół zdobył 7 pozycję w drugiej lidze izraelskiej. W roku 2000 zawodnik podjął decyzję o wyjeździe do Chin, gdzie podpisał kontrakt z pochodzącym z miasta Chongqing zespołem Chongqing Longxin.

Występy w zespole Chongqing były udane zarówno dla Bičanicia jak i dla zespołu. Chongqing spisywał się nadspodziewanie dobrze i zajął wysoką, 4 pozycję w lidze, a także zdobył po sensacyjnym zwycięstwie w Pekinie Puchar Chin. Ekipa Longxin triumfowała nad ekipą Beijing Guo’an, pomimo że pierwszy mecz u siebie przegrała 0:1. Wydawało się, że słabszy zespół Chongqing zdecydowanie przegra w Pekinie, jednak drużyna sensacyjnie triumfowała nad Guo’an wygrywając 4:1. Warto zauważyć, że bramki na 1:0 i 2:0 zdobył Bičanić, następną dołożył reprezentant RPA Mark Williams, który w sezonie zdobył aż 18 bramek oraz reprezentant Chin Xin Wei. Zespół Longxin miał jednak szansę na zdobycie kolejnego prestiżowego trofeum jakim jest Superpuchar Chin. Niestety, zespół Chongqing został zdecydowanie pokonany przez Dalian Shide 1:4. O sile drużyny stanowiła właśnie ta trójka, dzięki której kibice Chongqing mogą zawdzięczać tak wysoką pozycję w lidze. Bičanić stał się ulubieńcem kibiców, a także znalazł wspólny język z koreańskim trenerem zespołu i w wywiadach często podkreślał, że swoją świetną dyspozycję zawdzięcza także trenerowi, Lee Jang-Soo. Ogółem Bičanić pojawił się 25 razy na boisku, strzelając aż 12 goli. Świetne występy Bičanicia zostały zauważone przez największego rywala zespołu Chongqing, drużynę Sichuan Shangwutong, z którą podpisał kontrakt na sezon 2001/2002.

Odejście do znienawidzonego przez fanów Chongqing klubu przeszło bez większego echa, gdyż zespół z Syczuanu zawsze jest faworytem do zwycięstwa w lidze chińskiej. Jednakże fani zespołu Sichuan Shangwutong źle przyjęli przyjście gwiazdy Chongqing do ich drużyny i od początku Bičanić nie należał do ich ulubieńców. Pomimo że drużyna osiągnęła wysokie czwarte miejsce w lidze, kibice spodziewali się wywalczenia przez ich ulubioną ekipę mistrzostwa. Pomimo tego, że Bičanić był jednym z najlepszych, obok Mingyu Ma i Xia Yao zawodników zespołu, był mocno skonfliktowany z kibicami, zarządem oraz angielskim trenerem Bobbym Houghtonem z którym zupełnie nie mógł znaleźć wspólnego języka. Ogółem Bičanić pojawił się na boisku 16 razy, zdobywając 1 gola z rzutu karnego w zremisowanym 1:1 spotkaniu z zespołem Army August 1st Zhenbang. Po kompletnie nieudanym epizodzie w Syczuanie, jak przyznawał potem sam zawodnik, na sezon 2002/2003 „Bičo” przeniósł się do innego chińskiego zespołu, Qingdao Hademen.

Bičanić wybrał zespół Qingdao Hademen, jak deklarował, ze względu na to, że grają tam jego przyjaciele z poprzednich klubów, Mark Williams i Dragan Vukoja, a także trener Lee Jang-Soo. Zespół pochodzący z Qingdao uplasował się dokładnie w środku tabeli, na 8 pozycji. Wielkim sukcesem zespołu było wywalczenie przez zespół Hademen Pucharu Chin, co było znakomitym uwieńczeniem bogatej kariery Miroslava Bičanicia. W finale Qingdao zmierzyło się z zespołem Liaoning Birds. W pierwszym meczu rozgrywanym w Liaoning Qingdao przegrało 1:3 i wydawało się, że sprawa Pucharu Chin jest już rozstrzygnięta. W meczu rozgrywanym w Qingdao, Hademen wygrało 2:0, a zdecydowanie najważniejszą bramkę na 2:0 zdobył właśnie Miroslav Bičanić, który wprawił w ekstazę 40 tys. widzów znajdujących się na stadionie. Dzięki większej ilości goli zdobytych na wyjeździe, zespół Hademen zdobył Puchar Chin. Warto zauważyć, że był to drugi dla Bičanicia, Williamsa i trenera Lee Jang-Soo Puchar Chin. Ostatnim meczem w karierze Bičanicia miał być rozgrywany w Wuhan Superpuchar Chin, gdzie zespół Qingdao miał się zetrzeć z bezsprzecznie najlepszym chińskim zespołem, Dalian Shide. Nie udało się jednak sięgnąć po Superpuchar, gdyż zespół z Dalian pokonał minimalnie Qingdao 1:0. Ogółem w barwach zespołu Bičanić wystąpił 24 razy, zdobywając 1 gola. Na konferencji prasowej po tym meczu, Bičanić podjął decyzję o zakończeniu sportowej kariery. Podkreślił, że ma zamiar wrócić do Chorwacji, zdobyć papiery trenerskie, a także objąć proponowaną mu przez zarząd funkcję dyrektora sportowego NK Osijek.

Po powrocie do Chorwacji, Bičanić zamieszkał w Osijeku, a także zdał egzamin trenerski na Akademii Wychowania Fizycznego w Zagrzebiu. Nie pracował jednak do tej pory jako trener, a w roku 2004 został dyrektorem sportowym klubu NK Osijek. Bičanić był jednak mocno krytykowany przez kibiców za sprzedanie w lipcu 2005 największej gwiazdy zespołu Josipa Tadicia do zespołu Bayer Leverkusen. Po otrzymaniu listów z pogróżkami od radykalnej grupy kibicowskiej „Kohorta” zrezygnował z funkcji dyrektora sportowego klubu. Bičanić w roku 2006 uczestniczył w wyborach samorządowych, gdzie startował z ramienia miasta Hvar i dostał się do lokalnego sejmiku z 2 miejsca na liście miami hurricanes football uniforms. Obecnie występuje jako zawodnik drugoligowego zespołu futsalowego RKS Hvar.

W reprezentacji Chorwacji Bičanić zaliczył tylko dwa występy, ale zdobył 1 gola. Zadebiutował 25 czerwca 1993 w Zagrzebiu w spotkaniu przeciwko Ukrainie. Chorwacja wygrała ten mecz 3:1, a gola ustalającego wynik meczu w 83 minucie zdobył właśnie Bičanić. Pomimo świetnego debiutu w reprezentacji Bičanić nie zyskał uznania w oczach kolejnych selekcjonerów i jego drugi występ okazał się być meczem kończącym jego reprezentacyjną karierę. Wystąpił w rozgrywanym 10 kwietnia 1996 meczu w jego rodzinnej miejscowości Osijek, przeciwko Węgrom wygranym przez Chorwację 4:1.

Wolfgang Emmerich

admin, · Kategorien: Allgemein · Schlagwörter: ,

Wolfgang Emmerich (* 30. März 1941 in Chemnitz) ist ein deutscher Literatur- und Kulturwissenschaftler. Er gründete 1988 das Institut für kulturwissenschaftliche Deutschlandstudien (IfkuD) an der Universität Bremen und leitete dasselbe bis 2005. Sein Forschungsschwerpunkt ist die Literatur- und Kulturgeschichte des 20. Jahrhunderts, insbesondere die Literatur des Exils, die DDR-Literatur und die Transformationsphase seit 1989/90 sowie die Autoren Paul Celan, Heiner Müller und Gottfried Benn.

Emmerich übersiedelte 1958 aus seiner Heimatstadt Chemnitz (seinerzeit in „Karl-Marx-Stadt“ umbenannt) in die Bundesrepublik. Nach dem Abitur an der Waldorfschule in Wuppertal studierte er ab 1961 Germanistik, Geschichte, Philosophie und (ab 1963) Deutsche Volkskunde in Freiburg/Br order team uniforms., Köln und Tübingen. 1966 legte er das Staatsexamen ab. 1968 promovierte er bei Hermann Bausinger mit einer Arbeit zur Wissenschafts- und Ideologiegeschichte der Germanistik und Volkskunde zum Dr. phil.

Von 1968 bis 1970 lehrte er als Assistant Professor in den USA, zunächst an der University of Georgia, danach an der State University of New York (SUNY). 1970/71 war er Akademischer Rat an der Universität Tübingen und von 1971 bis 1977 Assistenzprofessor an der Universität Bremen. 1978 wurde er Professor für neuere deutsche Literaturgeschichte und Kulturwissenschaft an der Universität Bremen. Nach der Ablehnung eines Rufs an die Universität Tübingen gründete er 1988 das Bremer Institut für kulturwissenschaftliche Deutschlandstudien (IFKUD).

Er hatte Gastprofessuren in den USA (Madison/Wisconsin, Bloomington/Indiana – Distinguished Max Kade Visiting Professor, Brown Univ. Providence/Rhode Island, Cornell Univ., Ithaca/NY), in Paris VIII und Turin inne und war 1999 Visiting Fellow am New College in Oxford.

Von 1978 bis 1987 war er Mitglied der Jury des Bremer Literaturpreises. Seit 1990 ist er Mitglied der Jury des Jeanette Schocken Preises Bremerhaven. 1991 wurde er ins Collegium Europeum Jenense an der Friedrich-Schiller-Universität Jena berufen. 1993 leitete er das 35. Tateshina-Seminar zur Fortbildung japanischer Germanisten. Von 1994 bis 1996 war er 1. Vorsitzender des „Internationalen Arbeitskreises Literatur und Politik in Deutschland“ in Bonn hydration belt canada.

2006 wurde er pensioniert.

Ricci-Fluss

admin, · Kategorien: Allgemein · Schlagwörter: , , ,

In der Mathematik ist der Ricci-Fluss (nach der nach Gregorio Ricci-Curbastro benannten Ricci-Krümmung) auf einer Mannigfaltigkeit eine zeitabhängige riemannsche Metrik




g


(


t


)




{\displaystyle g(t)}


, die eine bestimmte partielle Differentialgleichung löst, nämlich die Ricci-Gleichung

wobei





Ric






(


t


)




{\displaystyle \operatorname {Ric} (t)}






g


(


t


)




{\displaystyle g(t)}


ist.

Die Gleichung beschreibt eine zeitliche Veränderung der Metrik, die zur Folge hat, dass dort, wo die Ricci-Krümmung groß ist, sich die Mannigfaltigkeit zusammenzieht und dort, wo sie klein ist, sich die Mannigfaltigkeit ausdehnt. Heuristisch gilt, dass sich die Krümmung ähnlich wie eine Wärmeverteilung mit der Zeit gleichmäßig mittelt, und als Grenzfall eine Metrik konstanter Krümmung entsteht.

Dies allerdings mathematisch zu präzisieren und zu beweisen ist ein schwieriges Problem, weil Singularitäten (das heißt Entartungen der Metrik) im Fluss auftreten können, so dass sich dieser unter Umständen nicht beliebig lange fortsetzen lässt.

Eine wichtige Rolle spielt der Ricci-Fluss im Beweis der Geometrisierungs-Vermutung von 3-Mannigfaltigkeiten durch Grigori Perelman.

Der Ricci-Fluss ist ein Beispiel für eine Flussgleichung oder Evolutionsgleichung auf einer Mannigfaltigkeit. Andere Flussgleichungen, die nach einem ähnlichen Prinzip definiert sind, sind

Die Ricci-Gleichung selbst ist eine quasi-parabolische partielle Differentialgleichung 2. Ordnung.

Äquivalent zum Ricci-Fluss ist der normalisierte Ricci-Fluss, der die Gleichung

löst. Durch den Korrekturterm





r


(


t


)




{\displaystyle r(t)}


, der die durchschnittliche Skalarkrümmung zur Zeit





t




{\displaystyle t}


angibt, wird erreicht, dass das Volumen der Mannigfaltigkeit unter dem Fluss konstant bleibt. Der normalisierte und der nicht normalisierte Ricci-Fluss unterscheiden sich nur um eine Streckung in Raumrichtung und eine Umparametrisierung der Zeit. Beispielsweise bleibt eine runde





n




{\displaystyle n}


-Sphäre unter dem normalisierten Fluss konstant, während sie unter dem nicht normalisierten Fluss in endlicher Zeit auf einen Punkt zusammenschrumpft.

Richard Hamilton hat gezeigt hydration belt canada, dass für eine gegebene Anfangsmetrik der Ricci-Fluss eine gewisse Zeit lang existiert (d.h. die Gleichung eine Lösung für ein kleines Zeitintervall





[


0


,



t



0




]




{\displaystyle [0,t_{0}]}


besitzt). Dies wird als Kurzzeitexistenz bezeichnet.

Für 3-Mannigfaltigkeiten, die eine Anfangsmetrik positiver Ricci-Krümmung zulassen, konnte er außerdem zeigen, dass auf ihnen der Ricci-Fluss zu einer Metrik konstanter positiver Schnittkrümmung konvergiert. Es folgt dann, dass die Mannigfaltigkeit entweder die 3-Sphäre oder ein Quotient aus der 3-Sphäre sein muss.

Mit den von Grigori Perelman gezeigten Methoden (Ricci-Fluss mit Chirurgie, Ricci flow with surgery) ist es möglich, auch die Singularitäten des Ricci-Flusses in den Griff zu bekommen: Wenn eine Singularität auftritt, hat eine Umgebung der Singularität eine genau kontrollierbare Struktur, so dass sich diese Umgebung abschneiden lässt und durch eine Kappe (Halbsphäre plus Zylinder) ersetzen lässt. Auf dieser veränderten Mannigfaltigkeit lässt man den Fluss dann weiterfließen. Die Schwierigkeit dieser Methode liegt darin, Abschätzungen gewisser Größen auf die veränderte Mannigfaltigkeit zu übertragen und dadurch zu garantieren, dass sich die Zeitpunkte, an denen Singularitäten auftreten, nicht häufen können.

Clackamas Town Center

admin, · Kategorien: Allgemein · Schlagwörter: , ,

Clackamas, Oregon aluminum water bottles, USA
(USPS mailing address is 12000 SE 82nd Avenue, Happy Valley, OR 97086, but mall is actually located in the unincorporated Clackamas area, not in Happy Valley)

Clackamas Town Center is a shopping mall on unincorporated land in the Clackamas area of Clackamas County, in the U.S. state of Oregon. It opened in 1981. It is managed and co-owned by General Growth Properties and is currently anchored by J.C. Penney, Macy’s (including a separate home store), Nordstrom, and Sears. It also includes a 20-screen Century movie theater.

The mall has a Happy Valley, Oregon, mailing address, but is actually located in an unincorporated area. However, the city of Happy Valley was interested in annexing the area that includes the mall. The nearby city of Milwaukie was also interested in annexing the area. In December 2012, mediation between officials of the two cities resulted in a draft agreement under which the mall and other land west of Interstate 205 would eventually be annexed by Milwaukie.

The two-level enclosed mall, with 1,218,000 square feet (113,200 m2) of retail space opened in 1981, built by Ernest W. Hahn, Inc. and designed by Seattle architects John Graham & Company. Original anchors included J. C. Penney, Meier & Frank, Nordstrom, Sears and Montgomery Ward. There was also an ice rink; a five-screen movie theater; and a branch of the Clackamas County Library. Also featured were three large cedar sculptures carved by artist and woodsman, Dudley C. Carter, which were commissioned by the center in 1979, when Carter was eighty-eight.

TriMet diverted or extended its bus service into the new mall, constructing a new transit center in the parking area on the mall’s north side, which opened in November 1981 and by 1985 was being used by six bus routes. In the 1990s, skater Tonya Harding practiced on the ice rink.

The mall remained largely unchanged until Montgomery Ward went bankrupt and closed its store in 2001. Meier & Frank acquired the former Ward building and opened a home store in 2002 in the upper level, while leasing out the lower level to Copeland Sports. The ice rink closed in 2003, the original movie theater closed in 2005, and Copeland in turn closed in 2006.

General Growth Properties acquired a half-interest in the property in 2002 and assumed management. A major redevelopment began in 2005 to add 250,000 sq ft (23,000 m2) to the center. As part of the construction the area formerly occupied by the ice rink was gutted, and the Carter sculptures were removed. Designed by architectural firm DLR Group, the renovation and expansion added approximately 40 new stores and restaurants, many in a new lifestyle center on the south side, and a new 75,000 sq ft (7,000 m2), 20-screen Century multiplex theater. The renovation also put in tranquility ponds, new flooring, lighting, furniture, escalators, elevators, handrails, and exterior upgrades. It was completed in late 2007. The new, larger movie theater opened in December 2007.

In September 2009, a new MAX Light Rail station opened at the mall, with the opening of the Green Line. The Clackamas Town Center Transit Center station is the southern terminus of the Green Line and is located on the east side of the mall’s parking area. It is also served by several bus lines and it replaced the original transit center, which had closed in 2006 and temporarily been replaced by simple bus stops pending construction of the new facility.

A shooting occurred on December 11, 2012, which left three people, including the gunman hydration belt canada, dead, and one person seriously wounded. At approximately 3:20 p.m. PST., 22-year-old Jacob Tyler Roberts opened fire near a Macy’s store at the upper level of the mall with an AR-15 rifle. Roberts was wearing a hockey mask and was heard by witnesses shouting out „I am the shooter!“ while he fired shots. A 45-year-old man and a 54-year-old woman were killed, and Roberts died from a self-inflicted gunshot wound to the head. A fifteen-year-old girl suffered gunshot wounds to the chest and was hospitalized at Oregon Health & Science University Hospital in serious, stable condition. An estimated 60 rounds were fired from Roberts‘ rifle, and there were about 10,000 shoppers present at the mall at the time of the attack soccer goalkeeper shirts.

Puma Fußballschuhe Steckdose | Kelme Outlet

MCM Rucksack | Kelme | maje dresses outlet| maje dresses for sale

kelme paul frank outlet new balance outlet bogner outlet le coq sportif outlet schlanke straffe Beine Overknee-Stiefeln